六月の嘘 目の前の本当 セピアにしまいこみ
rokugatsu no uso me no nae no hontou SEPIA ni shimai komi
คำโกหกแห่งเดือนมิถุนายน ความจริงซึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้านั้น ได้กลายเป็นสีซีเปียไปเสียสิ้น
寄り添うとか 温もりとか わからなくなってた
yorisou toka nukumori toka wakaranaku natteta
ไม่รับรู้ถึงคนที่อยู่ข้างกาย และความอบอุ่น

君はひとりで平気だから…ね」と 押しつけて さよなら
“kimi wa hitori de heiki dakara… ne” to oshitsukete sayonara
สะกดกลั้นกล่าวออกไปว่า “เธออยู่คนเดียวไม่เป็นไร…นี่นะ” แล้วลาจาก
その類の気休めなら 聞き飽きた筈なのに
sono tagui no kiyasume nara kikiakita hazu nanoni
หากนั่นคือการปลอบใจอย่างหนึ่ง ก็คงฟังจนเบื่อไปแล้ว

鳴り止まない 容赦ない思い出たちは 許してくれそうにもない
nariyamanai youshanai omoidetachi wa yurushite kuresou ni mo nai
ความทรงจำทั้งหลายยังคงกรีดร้องไม่หยุดและไม่อาจต้านทาน เธอเองคงไม่ยกโทษให้ฉัน
目を閉じれば 勢いは増すばかりで 遠巻きで 君が笑う
me wo tojireba ikioi wa fuyasu bakari de toomaki de kimi ga warau
เมื่อหลับตาลง ก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น โดยมีเสียงหัวเราะของเธอแว่วอยู่ไกลๆ

雨は いつか止むのでしょうか ずいぶん長い間 冷たい
ame wa itsuka yamu no deshou ka zuibun nagaiaida tsumetai
สายฝนเอย เจ้าจะหยุดลงเมื่อใดกัน เจ้าช่างยาวนานและเหน็บหนาวเหลือแสน
雨は どうして僕を選ぶの 逃げ場のない 僕を選ぶの
ame wa doushite boku wo erabu no nigeba no nai boku wo erabu no
สายฝนเอย เหตุใดเจ้าจึงเลือกฉัน เหตุใดจึงเลือกฉันผู้ไร้ที่ไปกันเล่า

やっと見つけた 新しい朝は 月日が邪魔をする
yatto mitsuketa atarashii asa wa tsukihi ga jama wo suru
ในที่สุดก็ได้ค้นพบ วันเวลาได้เข้ามารบกวนจิตใจ ในเช้าวันใหม่
向かう先は 「次」じゃなくて 「過」ばかり追いかけた
mukau saki wa “tsugi” janakute “ka” bakari oikaketa
เส้นทางที่มุ่งไปนั้น มิใช่ “อนาคต” กลับเอาแต่ไล่ตาม “อดีต”

慰めから きっかけをくれた君と 恨めしく 怖がりな僕
nagusame kara kikkake wo kureta kimi to urameshiku kowagarina boku
เธอผู้คอยให้เหตุผลเพราะจะปลอบใจ กับกับตัวฉันผู้เจ็บใจและแสนขี้ขลาด
そろそろかな 手探り 疲れた頬を 葛藤がこぼれ落ちる
sorosoro kana tesaguri tsukareta tsura wo kattou ga koboreochiru
ใกล้ถึงเวลาแล้วสินะ คลำหาความขัดแย้งที่รินหลั่งบนใบหน้าอันแสนเหนื่อยอ่อน

過去を知りたがらない瞳 洗い流してくれる指
kako wo shiritagaranai hitomi arai nagashite kureru yubi
ดวงตาเหมือนไม่อยากรับรู้อดีต นิ้วมือที่ช่วยชำระล้างให้
優しい歩幅で 癒す傷跡 届きそうで 届かない距離
yasashii hohaba de iyasu kizuato todokisoude todokanai kyori
เยียวยารักษาแผลด้วยย่างก้าวอันแสนอ่อนโยน ระยะห่างที่เหมือนจะเอื้อมถึงแต่ก็เอื้อมไม่ถึง

雨は いつか止むのでしょうか ずいぶん長い間 冷たい
ame wa itsuka yamu no deshou ka zuibun nagai aida tsumetai
สายฝนเอย เจ้าจะหยุดลงเมื่อใดกัน เจ้าช่างยาวนานและเหน็บหนาวเหลือแสน
雨は どうして僕を選ぶの 包まれて いいかな
ame wa doushite boku wo erabu no tsutsumarete ii kana
สายฝนเอย เหตุใดเจ้าจึงเลือกฉัน เจ้าจะช่วยโอบกอดฉันไว้ได้หรือไม่

雨は 止むことを知らずに 今日も降り続くけれど
ame wa yamu koto wo shirazuni kyou mo furitsuduku keredo
สายฝนเอย  แม้วันนี้เจ้ายังคงพร่างพรมเรื่อยไปโดยไม่รู้ว่าจะหยุดลงหรือไม่
そっと 差し出した傘の中で 温もりに 寄り添いながら
sotto sashidashita kasa no naka de nukumori ni yorisoinagara
แต่ฉันก็จะค่อยๆอิงแอบกับความอบอุ่น ภายใต้ร่มที่เธอยื่นให้


ใส่ความเห็น